هستی‌شناسی سلبی و راه‌حل مسئله «سازنده‌های صدق» برای قضایای کاذب و سالبه در اندیشه امام خمینی

منابع فارسی

1. ابراهیمی دینانی، غلامحسین، (1364)، شعاع اندیشه و شهود در فلسفه سهروردی، تهران: انتشارات حکمت.
2. خمینی، سید روح‌الله، (1376)، مصباح الهدایة الی الخلافة و الولایة، ترجمه: سید احمد فهری، تهران: پیام آزادی.
3. دهباشی، مهدی، (1395)، «تشکیک در نظریه مطابقت در صدق و کذب قضایا از دیدگاه فلاسفه اسلامی»، مجله پژوهش‌های فلسفی، ش۲۰، ص45–60.
4. رندل، جان هرمن؛ باکلر، جاستون، (1363)، درآمدی به فلسفه، ترجمه: امیر جلال‌الدین اعلم، تهران: انتشارات سروش.
5. مصباح یزدی، محمدتقی، (1364)، آموزش فلسفه، تهران: سازمان تبلیغات اسلامی.
6. مصباح یزدی، محمدتقی، (1383)، نامه مفید، قم: مرکز نشر حقایق.
7. مطهری، مرتضی، (1375)، شرح مبسوط منظومه، تهران: انتشارات حکمت.
8. مطهری، مرتضی، (1406ق)، شرح مبسوط بر منظومه حکمت سبزواری، تهران: انتشارات حکمت.
9. مطهری، مرتضی، (بی‌تا)، نقدی بر مارکسیسم، تهران: انتشارات صدرا.

 منابع عربی

1. آشتیانی، میرزا مهدی، (1367)، تعلیقه بر شرح منظومه حکمت سبزواری، به اهتمام: عبدالجواد فلاطوری و مهدی محقق، تهران: انتشارات دانشگاه.
2. آملی، محمدتقی، (بی‌تا)، دررالفوائد؛ تعلیقة علی شرح المنظومة السبزواری، قم: مؤسسه اسماعیلیان.
3. ابن عربی، محیی‌الدین، (1370)، فصوص الحکم، تحقیق: ابوالعلاء عفیفی، تهران: الزهراء.
4. حلی، حسن بن یوسف، (1407ق)، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، قم: مؤسسه نشر اسلامی.
5. خمینی، سید روح‌الله، (1372)، انوار الهدایة فی التعلیقة علی الکفایة، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
6. خمینی، سید روح‌الله، (1410ق)، مناهج الوصول الی علم الاصول، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
7. تفتازانی، سعدالدین، (1409ق)، شرح المقاصد، تحقیق: عبدالرحمن عمیره، قم: منشورات الشریف الرضی.
8. سبزواری، ملاهادی، (1369)، شرح المنظومة، تصحیح و تعلیق: حسن حسن‌زاده آملی، تهران: نشر ناب.
9. سهروردی، شهاب‌الدین، (1385)، المشارع و المطارحات، تصحیح: مقصود محمدی، تهران: نشر حق‌یاوران.
10. شهرستانی، محمد بن عبدالکریم، (بی‌تا)، الملل و النحل، تحقیق: محمد سید کیلانی، بیروت: دارالمعرفة.
11. صدرالمتألهین شیرازی، محمد بن ابراهیم، (1981م)، الحکمة المتعالیة فی الأسفار العقلیة الأربعة، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
12. طباطبایی، سید محمدحسین، (1416ق)، نهایة الحکمة، قم: مؤسسه النشر الاسلامی.

منابع انگلیسی

1. Armstrong, D. M., (2004), Truth and Truthmakers, Cambridge: Cambridge University Press.
2. Baker, S.; Jago, M., (2012), Being Positive about Negative Facts, Philosophy and Phenomenological Research، 85، no. 1، pp. 117–138.
3. Cameron, Ross P., (2008), Truthmaking, Necessity, and Ontology, London: Routledge.
4. Molnar, George, (2000), Truthmakers for Negative Truths، Australasian Journal of Philosophy، 78(1)، 72–86.
5. Ockham, William of, (1991), Summa Logicae (Part III)، in: P. Boehner (ed.), Philosophical Writings، Indianapolis: Hackett.
6. Russell, Bertrand, (1918), The Philosophy of Logical Atomism، ـــ، The Monist، 28(4)، 495–527.
7. Wittgenstein, Ludwig, (1922), Tractatus Logico-Philosophicus، ـــ، London: Routledge & Kegan Paul.